Όταν η αορτική βαλβίδα δεν κλείνει ερμητικά, το αίμα παλινδρομεί πίσω στην καρδιά. Αυτό αναγκάζει την αριστερή κοιλία να λειτουργεί υπερβολικά για να καλύψει τις ανάγκες του σώματος.
Στη διαστολή, η αριστερή κοιλία δέχεται αίμα τόσο από τον κόλπο όσο και από την αορτή (λόγω της διαρροής). Αυτή η διπλή ποσότητα αίματος προκαλεί διάταση και υπερτροφία της καρδιάς.
Για πολλά χρόνια, η καρδιά "ανέχεται" αυτή την κατάσταση αυξάνοντας το μέγεθός της, μέχρι να επέλθει η κάμψη (καρδιακή ανεπάρκεια).
Εμφανίζεται ξαφνικά και είναι επείγουσα κατάσταση. Η καρδιά δεν προλαβαίνει να προσαρμοστεί, οδηγώντας σε ταχύτατο πνευμονικό οίδημα.
Αίτια: Ενδοκαρδίτιδα, Διαχωρισμός αορτής, Τραύμα.
Εξελίσσεται αργά σε βάθος δεκαετιών. Ο ασθενής μπορεί να μην έχει συμπτώματα για πολύ καιρό.
Αίτια: Δίπτυχη βαλβίδα, Σύνδρομο Marfan, Ρευματικός πυρετός, Διάταση αορτικής ρίζας.
Σε σοβαρή ανεπάρκεια παρατηρούνται εντυπωσιακά κλινικά ευρήματα λόγω της μεγάλης διαφοράς πίεσης (υστολική vs διαστολική):
Ένα τυπικό χαρακτηριστικό είναι η πολύ υψηλή συστολική πίεση (π.χ. 160) και η πολύ χαμηλή διαστολική (π.χ. 50).
Είναι η εξέταση εκλογής. Δείχνει την ποσότητα του αίματος που παλινδρομεί και τις διαστάσεις της αριστερής κοιλίας.
Αποκαλύπτει σημεία υπερτροφίας της αριστερής κοιλίας λόγω της χρόνιας επιβάρυνσης.
Η αντιμετώπιση εξαρτάται από τη σοβαρότητα της ανεπάρκειας και την παρουσία συμπτωμάτων.
Χρησιμοποιούνται κυρίως αγγειοδιασταλτικά που "ανοίγουν" τις περιφερικές αρτηρίες, διευκολύνοντας το αίμα να πάει προς τα εμπρός αντί να παλινδρομεί στην καρδιά.
Όταν η καρδιά αρχίζει να μεγαλώνει πέρα από ένα όριο ή εμφανίζονται συμπτώματα, η βαλβίδα πρέπει να αντικατασταθεί (μεταλλική ή βιολογική βαλβίδα).
Κριτήριο: Τελοσυστολική διάμετρος αριστερής κοιλίας > 50-55 mm.