Πριν από κάθε εξέταση, ο καρδιολόγος χρησιμοποιεί τις αισθήσεις του για να "διαβάσει" την καρδιά σας. Η κλινική εξέταση παραμένει το πιο ισχυρό εργαλείο της ιατρικής.
Η επισκόπηση, η ψηλάφηση, η πίεση και η ακρόαση δίνουν τα πρώτα στοιχεία για ανεπάρκεια, βαλβιδοπάθεια, αρρυθμία ή υπέρταση και συχνά καθορίζουν ποιες εξετάσεις θα ακολουθήσουν.
Ο γιατρός παρατηρεί το χρώμα του δέρματος, την αναπνοή και το σώμα σας για σημάδια που "μαρτυρούν" καρδιακές παθήσεις:
Μπλε απόχρωση στα χείλη ή τα νύχια, ένδειξη χαμηλού οξυγόνου.
Στα πόδια ή στον τράχηλο (φλέβες), που μπορεί να δείχνουν καρδιακή ανεπάρκεια.
Ο γιατρός ψηλαφά την "ώση" της καρδιάς στο θώρακα και τους σφυγμούς σας (στον καρπό, το λαιμό ή τα πόδια).
Η σωστή μέτρηση απαιτεί συγκεκριμένη διαδικασία για να είναι έγκυρη:
Στους ήχους που ακούει ο γιατρός (ήχοι Korotkov), ο πρώτος αντιστοιχεί στη Συστολική ("μεγάλη") και η εξαφάνιση των ήχων στη Διαστολική ("μικρή") πίεση.
Με το στηθοσκόπιο, ο γιατρός ακούει τους Καρδιακούς Τόνους (S1, S2) και τα Φυσήματα.
Είναι θόρυβοι που προκαλούνται από τη διαταραχή της ροής του αίματος (π.χ. στενές ή χαλαρές βαλβίδες). Διακρίνονται σε:
Κατά τη διάρκεια που η καρδιά "χτυπάει".
Όταν η καρδιά γεμίζει με αίμα.
Φυσήματα χωρίς οργανική πάθηση (συχνά σε παιδιά/αθλητές).