Η φυσιολογική αντίδραση της καρδιάς στην ανάγκη για περισσότερο αίμα. Πότε όμως η γρήγορη καρδιά γίνεται ένδειξη προβλήματος;
Είναι ο ρυθμός που ξεκινά κανονικά από τον φλεβόκομβο, αλλά με συχνότητα πάνω από 100 σφύξεις ανά λεπτό. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, δεν είναι η ίδια η "αρρυθμία" το πρόβλημα, αλλά η αντίδραση της καρδιάς σε κάποιον άλλο παράγοντα.
Ηλεκτροκαρδιογράφημα με ταχεία αλλά ρυθμική δραστηριότητα.
Ορισμός ταχυκαρδίας
Άσκηση, έντονο άγχος, φόβος, ενθουσιασμός.
Πυρετός, οξύς πόνος, αφυδάτωση, σοβαρές λοιμώξεις.
Αναιμία, υπερθυρεοειδισμός, καρδιακή ανεπάρκεια.
Η διάγνωση γίνεται με το ΗΚΓ, το οποίο αποκλείει άλλες μορφές παροξυσμικών ταχυκαρδιών. Είναι σημαντικό να αναζητηθεί η αιτία της ταχυκαρδίας (π.χ. έλεγχος θυρεοειδούς ή αιματολογικές εξετάσεις για αναιμία).
Η θεραπεία στοχεύει αποκλειστικά στην καταπολέμηση του αιτίου. Εάν η ταχυκαρδία είναι έντονη και ενοχλητική, ο γιατρός μπορεί να χορηγήσει για ένα διάστημα β-αναστολείς για τη μείωση των παλμών.