Όταν ο φυσικός βηματοδότης της καρδιάς (φλεβόκομβος) παύει να λειτουργεί αξιόπιστα, προκαλώντας επικίνδυνες παύσεις ή εναλλαγές βραδυκαρδίας και ταχυκαρδίας.
Πρόκειται για οργανική βλάβη του φλεβοκόμβου που εμποδίζει την παραγωγή ή την αγωγή του ερεθίσματος. Συχνά συνοδεύεται από το Σύνδρομο Ταχυκαρδίας-Βραδυκαρδίας, όπου η καρδιά εναλλάσσεται μεταξύ πολύ αργών και πολύ γρήγορων ρυθμών.
Ανίχνευση βραδυκαρδίας (< 50 παλμοί) ή παύσεων> 2 δευτερολέπτων.
Έλεγχος της ικανότητας αύξησης των παλμών κατά την άσκηση.
Για σπάνια επεισόδια που δεν "πιάνονται" στο 24ωρο Holter.
Αν ο ασθενής είναι ασυμπτωματικός, μπορεί να παρακολουθείται στενά χωρίς παρέμβαση. Σε περίπτωση όμως συμπτωμάτων (ζάλη, λιποθυμία) η μόνη οριστική λύση είναι η εμφύτευση μόνιμου βηματοδότη.
Στο σύνδρομο ταχυ-βραδυ, ο βηματοδότης προστατεύει από τις παύσεις, επιτρέποντας στον γιατρό να χορηγήσει με ασφάλεια φάρμακα για τον έλεγχο των ταχυκαρδιών.
Η αυξημένη καρδιακή συχνότητα σε ηρεμία δεν είναι απλά ένας αριθμός, αλλά ένας ανεξάρτητος δείκτης θνησιμότητας, ειδικά σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο και υπέρταση.
Υψηλοί παλμοί σημαίνουν υψηλότερη ανάγκη για οξυγόνο, κάτι που πυροδοτεί ισχαιμία (στηθάγχη).
Η καρδιά τρέφεται κατά τη διαστολή. Όσο πιο πολλοί οι παλμοί, τόσο λιγότερο χρόνο έχει η καρδιά να αιματωθεί.
Εκτός από τους κλασικούς β-αποκλειστές, υπάρχει η Ιβαμπραδίνη (Procoralan). Πρόκειται για έναν ειδικό αναστολέα του ρεύματος If στον φλεβόκομβο, που μειώνει τους παλμούς χωρίς να επηρεάζει την αρτηριακή πίεση ή τη δύσπνοια σε ασθενείς με άσθμα.